Pages

Friday, March 9, 2007

नेताका गाडी अगिपछि ।


मुस्किलाले एक दर्जन गाडी दैनिक हिडने पासाङ लामु राजमार्गमा अहिले पजेरो, प्राडो हिडन थालेका छन । काङ्रेस नेता रामचन्द्र पौडेल् दलबल सहित सदरमुकाम धुन्चे जादै गर्दा म डरलाग्दो कच्चि बाटोको फोटो खिच्दै थिए । ढुङ्गो खोज्दा देउता भन्ने उखान बुझेर यि नेताले यो बाटो पिच बनाउन पहल् गरेनन् भने रसुवाबासीले सम्बिधान सभाको चुनाबमा भोट हालेर खास् फरक् नपर्ला ।

Thursday, March 8, 2007

रसुवागढी सडक

धुन्चे काठमाडौंबाट सबभन्दा नजिकको कच्ची सडकले जोडिएको सदरमुकाम भए पनि केन्द्रीकृत राज्यसत्ताको ध्यान गएको छैन । देश विकासका
लागि रसुवाले पुर्‍याउनसक्ने सम्भावना योजनाविद्हरूले कागजको खोस्टामा राखेर वाग्मतीमा सेलाएको भान हुन्छ ।
एउटा पनि एम्बुलेन्स नभएको जिल्ला अस्पतालको रूग्ण रूपले झन्डै आधा लाख जनसंख्या भएको जिल्लाका बासिन्दाको स्वास्थ्यस्थिति त्यसै दर्शाउ“छ । लाङटाङलाई तेस्रो पर्यटकीय गन्तव्यको सूचीमा राखेर लाखौं पर्यटक भित्र्याउने योजना गर्ने सरकारले त्रिशूलीबाट धुन्चे हु“दै स्यापmुबेंसी पुग्न लाग्ने ६५ किमिको कच्ची सडक पिच गर्न एडीबी, चीन सरकारलगायत दाताको सहयोग खोजेको दसकौं बितिसकेको छ ।
प्रस्तावित स्यापmुबेंसी-रसुवागढी सडक आयोजना मित्रराष्ट्र चीनको स्वशासित क्षेत्र तिब्बतस“ग नेपाल जोड्ने दोस्रो राजमार्ग हुनेछ जसको चर्चा अहिले व्यापक छ । दर्ुइ देशबीच व्यापार विस्तार गर्न यस्ता नाका धेरै जरुरी हुन्छन् ।
अरनिको राजमार्गले चीनस“ग भ्याइ-नभ्याई एक्लो व्यापारिक सम्बन्ध कायम राखेको छ । अरनिको राजमार्गले देशभरि खपत हुने सस्ता चिनिया“ सामानको वितरण दैनिक आठ हजार गाडीले गर्ने गरेका छन् । चीन र भारतबीच कम दूरीको व्यापारिक मार्ग रसुवागढीदेखि वीरगन्ज बन्न सक्छ ।
चीन सरकारको प्रत्यक्ष सहयोगमा निर्माण हुने यस मार्गको थालनीमा ढिलाइ भइरहेको छ । चीनमा नेपाली राजदूत नहुनु, नीति-निर्माण तहमा यस्तो राष्ट्रिय महत्त्वको योजनाबारे चासो नदेखिनु समस्याको स्रोत हो ।
वातावरणमा पर्ने प्रभावजस्ता कारणले नेपालमा जलविद्युत्देखि बाटोघाटो निर्माण गर्दासमेत विभिन्न अवरोध आइरहेका छन् । विशेषगरी रसुवागढी नाका खोल्न
लाग्ने करिब अड्चालीस हेक्टर जमिनमध्ये
करिब सत्ताइस हेक्टर लाङटाङ राष्ट्रिय निकुञ्ज क्षेत्रमा पर्छ । यस्तैगरी रातो पान्डा, रातो बा“दर र दर्ुलभ मानिएको इविसविल चराको फुल पार्ने क्षेत्र पनि यसैमा पर्ने भएकाले पनि यो नाका खोल्दा अवरोध आउन सक्छ ।
विशेषगरी दर्ुगम रसुवावासीको विकास, व्यापारको माध्यमबाट आर्थिक उन्नति र दिगो पर्यटकीय गन्तव्यका रूपमा लाङटाङ क्षेत्र विकास गर्न चीनस“गको दोस्रो व्यापारिक नाकामा जोड दिनु अत्यावश्यक छ । चीनले विस्तृत अध्ययन गरी तत्परताका साथ निर्माण गर्न अभिरुचि देखाएको रसुवागढी-स्यापmुबेंसी सडकका लागि भएका अवरोध पन्छाउ“दै रसुवा जिल्लाको समग्र विकासमा सरकारले चासो देखाउन अबेर भइसक्यो ।

Tuesday, March 6, 2007

16 KM ahead !!!!!


This is syafrubesi bazzar, Rasuwa. Only 16 km ahead , we can reach Rasuwagadi, a historical place and boarder point of Nepal and China. But we have no access road to reach there. The road is in the high priority list of government of Nepal.
Then we can easily reach on the second boarder point of Nepal to China through bus.
Wait for some years

Tuesday, February 27, 2007

भेडाको उनजस्तो ।


हिउ नदेखेको मान्छेले हिउमै लेख्न बस्दा कति आनन्द आउछ् होला। यसो थकाई मेटन बस्दा कहिले काही कापीकलम नभए नि पुग्ने रहेछ ।

लाङ्टाङ नजिकैबाट ।


हुनत हिंडेर जाने हो भने एक दिनमा पुगिन्छ तर जानलाई कुनै योजना बनेको छैन । धेरै पछि स्याफ्रुमा हिउ पर्यो तर यतिले मत्रै पुग्ला जस्तो लाग्दैन, हेरु नया बर्षमा यु एस जान जि आर्ई दिउ कि हिमाल चढु, म त अन्यौलमा छु। र अन्त्यमा टेलिकमलाई धन्यबाद् दिदै यो बिकट् बेसीमा इन्टरनेट् चलाउने प्रविधि पुर्याइदिएकोमा थ्याङ्स् यार् ।

Monday, January 22, 2007

चिसो, पानी र पाईताला ।

कृष्ण थापा
जिवजिवे -रसुवा, माघ ७ - जिवजिवेका अधिकांश बासिन्दाले धमिलो पानी खानुपरेको छ । पानीको मुहान घट्टे खोलामा साउन तेस्रो साता पहिरो गएपछि उनीहरू धमिलो पानी खान बाध्य भएका हुन् । धैबुङ-८ का १ सय ५ घरधुरीले धमिलो पानी खाने गरेका छन् । 'अन्य ठाउँको पानी ल्याउन सकिएन,' स्थानीयबासी केदारप्रसाद पौडेल भने- 'कतिपटक खानेपानीका लागि सदरमुकाम धुन्चे धाइयो, बजेट र पाइपका लागि कसैले कुरै सुनेनन् ।'
स्थानीयबासीले पाँच किलोमिटर टाढा रहेको सो खोलाबाट ०४६ देखि निरन्तर खोलाकोपानी खाँदै आएका थिए । तर पाँच वर्षयता स्थानीयबासीले धमिलो पानी खाँदै आएका छन् ।
खानेपानीको मुहानमा पहिरोले गर्दा समस्या आएकोले धमिलो पानी प्रयोग गर्नुपरेको बासिन्दाहरू बताउँछन् ।
'टाढा जान सकिंदैन, नखाएर के गर्नु,' स्थानीय गंगाकुमारी
पौडेलले भनिन्- 'धमिलो भएकोले उमालेर पिउने गरका छौं ।' 'रोग लाग्ला कि भन्ने डर छ,' पौडेलले भनिन् ।
स्थानीयबासीबाहेक जिवजिवे प्राथमिक स्वास्थ्य केन्द्रमा पनि धमिलो पानी प्रयोग गरिँदै आएको
छ । 'सफा पानी आउँदैन,' अहेब माधवप्रसाद पौडेल भने- 'कहिले त लेदो नै आउँछ ।' दैनिक १०/१५ बिरामी आउने स्वास्थ्य केन्द्रमा पनि सफा पानी पाउन सकेका छैनन् । सफा खानेपानीको अभावमा केही दिनअघि बिरामी भएर स्वास्थ्य केन्द्र आएका प्रेमप्रसाद पौडेलले भने- 'बिरामीले त्यहाँ यस्तो पानी खाँदा झन् अर्को रोग थपिएर आउने डर छ ।'
यहाँ भोर्ले, धैबुङ, लहरेपौवा, सरमथलीलगायत नुवाकोटको बागेश्वरी र गेर्खु गाविसबाट उपचार गर्न आउँछन् ।
सफा खानेपानी अभाव नमुना नीलकण्ठ माविका शिक्षक र विद्यार्थीलाई छ । 'हामीलगायत विद्यार्थीहरूलाई पनि समस्या छ,' शिक्षक लोकनाथ पौडेल भने- 'नखाएर के गर्नु अरू विकल्प भएन ।'
***चिसोले खानेपानी आपूर्ति समस्या
कास
धुन्चे -रसुवा, माघ ७ - चिसोले धुन्चेमा खानेपानीको आपूर्तिमा समस्या भएको छ । चिसोले तापक्रम माइनस चार डिग्री सेल्सियसको हाराहारीमा पुगेकाले पानी जमेर बन्द हुन गएको हो । चिसोले पानी नआएको बताउँदै अर्याल होटेलका भीमप्रसाद पौडेलले भने- 'खानेपानी सुचारु भएको छैन ।'
थोरै पाइप गाडिएकोले पानी बरफ बनेर पानी सञ्चालनमा गड््बडी भएको धुन्चे खानेपानी उपभोक्ता समितिका अध्यक्ष रिसुवाङ्दी तामाङले बताए ।
"Woman's Work" Prize winning photograph by Robert Gorski

Sunday, January 21, 2007

"५५ घण्टा चिलिमे बन्द : देशलाई ४३ लाख् घाटा"


रु २० प्रति सेकेण्ड देशलाई दुई दिनभन्दा बढि घाटा लागीरहदा कान्तिपुरका पत्रकार कृष्ण थापा र म संगै बसेर कुरा गर्दै थियौ । ति पत्रकार रसुवाको दुर्गम ठाउमा बसेर जनताको सुचनाको भोक मेटाउनको लागि प्रयासरत थिए । कमसेकम मैले उनलाई फोनको सुबिधा उपलब्ध गर्दै गर्दा काठमाडौं क्यान इन्फोटेकको धङ्धङिबाट बाहिर आउन भ्याएको थिएन । उनका सहकर्मी , जिल्ला ब्युरोले उनको समाचार टिप्ने चासो देखाएनन । बरु उनलाई फ्याक्स किन नगरेको भन्दै स्पष्टिकरण सोध्दै थिए । त्यो बिटको सिनियर् पत्रकार् सम्पर्कमा आउन सकेनन। टेलीभिजनले उनले टिपाएको समचार पढेन । ति पत्रकारको अवस्था देखेर पनि बिकाशका कुरा कति निरस जस्ता हुन्छन् भन्ने देखिन्छ , कमसेकम् पत्रकारिताको क्षेत्रमा भए पनि ।